DEM Parti İmralı Heyeti’nin ardından PKK yönetimi de Abdullah Öcalan ile Kandil heyeti arasında yapıldığı öne sürülen görüşmenin basına yansıyan notlarına ilişkin açıklama yaptı. Kandil, metinlerin dolaşıma sokulmasını “süreci bozmaya yönelik planlı bir provokasyon” olarak nitelendirdi.
Ancak açıklamada, böyle bir görüşmenin hiç gerçekleşmediğine dair açık bir yalanlama yapılmadı. Metinlerde “yalan ve düzmece ifadeler” bulunduğu savunuldu; fakat hangi bölümlerin gerçeği yansıtmadığı, hangilerinin sonradan eklendiği açıklanmadı.
İtiraz görüşmeye değil, sızıntının zamanlamasına
Kandil’in açıklamasında, notların içeriğinden çok kim tarafından, neden ve hangi tarihte dolaşıma sokulduğu üzerinde duruldu. Belgelerin 10 Ağustos’ta Meclis’ten geçen yasanın öncesinde ve sonrasında yayımlanması “manidar” bulunarak bunun Barış ve Demokratik Toplum Süreci’ni hedeflediği ileri sürüldü.
Bu tutum, görüşmenin bütünüyle inkâr edilmesinden çok, kayıtların kamuoyuna ulaşmasına ve yayımlanma zamanına yönelik bir tepki olarak öne çıktı. Görüşmenin tarihi, katılımcıları ve tartışmalı ifadeler konusunda ise somut bir açıklama yapılmadı.
Gazetecilik faaliyeti de tartışmanın hedefinde
PKK yönetimi, DEM Parti İmralı Heyeti tarafından doğrulanmayan bilgilere itibar edilmemesini istedi. Böylece belgelerin gerçekliği kadar bunların yayımlanması da tartışmanın merkezine taşındı.
Oysa kamu yararı ve haber değeri taşıyan belgeleri doğruluğunu araştırarak yayımlamak gazetecinin görevidir. Kapalı kapılar ardında yürütülen bir sürece ilişkin belgelerin kamuoyuna ulaşması, tek başına gazetecilik faaliyetini “provokasyon” haline getirmez.
Kandil’in açıklaması, notları somut bilgi ve belgelerle bütünüyle çürüten bir yalanlamadan çok, “Kim sızdırdı, neden şimdi yayımlandı?” soruları üzerine kurulan siyasi bir tepki niteliği taşıyor.
